Antonio A. Borelli - FATIMA: orędzie tragedii czy
nadziei?
Plinio Correa de Oliveira
FATIMA - WYJAŚNIENIE I ROZWIĄZANIE WSPÓŁCZESNEGO KRYZYSU
Miesięcznik "Catolicismo", nr 29, maj 1953 r. (fragmenty)
Społeczność ludzka zaprezentowała w pierwszej części tego stulecia, tj. przed
rokiem 1914, swoją świetlaną stronę. We wszystkich dziedzinach postęp był
niekwestionowany. Gospodarka znajdowała się w bezprecedensowym rozkwicie. Życie
społeczne wydawało się kroczyć ku złotej erze.
Tymczasem pewne poważne symptomy zaciemniały radosne barwy tego obrazu. Istniały
problemy moralne i materialne, lecz niewielu zwracało w pełni uwagę na zakres i
znaczenie tych zjawisk. Olbrzymia większość oczekiwała, że nauka i postęp
rozwiążą wszystkie te problemy.
Pierwsza wojna światowa była straszliwym zaprzeczeniem tych perspektyw. W każdej
dziedzinie trudności narastały nieustannie, aż do 1939 r., kiedy to wybuchła II
wojna światowa. I tak dochodzimy do sytuacji obecnej, gdzie możemy powiedzieć,
że nie ma ani jednego narodu na ziemi, który nie borykałby się z poważnymi
problemami w prawie wszystkich dziedzinach.
Innymi słowy, gdy analizujemy wewnętrzną sytuację każdego narodu, to zauważamy
tam stan pełen niepokoju, zamętu, rozpasania apetytów i ambicji oraz podważania
wszystkich wartości, który jeśli nie jest już otwartą anarchią, to w każdym
razie do niej zmierza. Żaden z mężów stanu nie potrafił zaproponować lekarstwa,
które położyłoby kres temu chorobliwemu procesowi o światowym zasięgu.
Istotnym elementem orędzi Matki Bożej i Anioła Portugalii w Fatimie w roku 1917
jest uświadomienie ludziom powagi tej sytuacji i wyjaśnienie jej w świetle
planów Opatrzności Bożej oraz wskazanie niezbędnych środków do uniknięcia
katastrofy. Oto jest właściwa historia naszej epoki, a nawet więcej, jest to jej
przyszłość, o której poucza nas Matka Najświętsza.
Zachodnie Cesarstwo Rzymskie zakończyło swoje istnienie katastrofą, opisaną i
wyjaśnioną przez geniusz wielkiego Doktora Kościoła, jakim był św. Augustyn.
Upadek średniowiecza został przewidziany przez wielkiego proroka, św. Wincentego
Fereriusza. Rewolucja Francuska, która oznacza koniec epoki nowożytnej, była
przewidziana przez innego wielkiego proroka, św. Ludwika Marię Grignion de
Montfort. Epoka współczesna, która wydaje się kończyć nowym kryzysem, została
obdarzona większym przywilejem, gdyż to sama Matka Boża przyszła przemówić do
ludzi.
Św. Augustyn mógł tylko potomności wyjaśnić przyczyny tragedii, której sam był
świadkiem. Św. Wincentemu Fereriuszowi i św. Ludwikowi Grignion de Montfort nie
udało się odsunąć burzy, gdyż ludzie nie chcieli ich słuchać. Z kolei Matka Boża
wyjaśnia przyczyny obecnego kryzysu i zarazem wskazuje środki zaradcze,
przepowiadając jednocześnie katastrofę jeśli ludzie Jej nie posłuchają.
Pod każdym względem, zarówno z powodu swej treści jak i godności objawiającej
się Osoby, orędzie fatimskie przewyższa więc to wszystko, co Opatrzność
przekazywała ludziom w obliczu wielkich nawałnic dziejowych.
Z tego też powodu, można kategorycznie stwierdzić bez najmniejszej obawy
popadnięcia w sprzeczność, że objawienia Matki Bożej i Anioła Pokoju w Fatimie
stanowią najważniejsze i najbardziej zachwycające wydarzenia XX wieku.
<--- początek •
dalej ---> •
Antonio A. Borelli - FATIMA: orędzie tragedii czy nadziei? |
